ای کمیل ، ازآنهامباش که خدافرموده : خدارافراموش کردند،وخداهم ازخودشان فراموششان کردوآنان رابه فسق وابست وآنان فاسقانند. ای کمیل ، مقام این نیست که نمازبخوانی وروزه بگیری وصدقه بدهی.مقام این است که نمازبادلی پاک وعمل خداپسندانه وخشوع درستی باشد. بنگردرنماز چه می خوانی. برچه نماز می خوانی.اگراز راه حلال نباشد،قبول نیست.منبع : کتاب تحف العقول نویسنده : محمدباقر کمره ای

قصیده دوش نقشی درخیال خود از آن رعنا کشیدم وه چه خوش نقشی که از آن صورت زیبا کشیدم از دوگیسویش زدم نقشی چوبرلوح دل خوداز خطا خطی من از مشک ختن اینجا کشیدم طره زلفش زدم چون نقش بر دیـــــواره دل ناخودآگه در خیالم محشر کبری کشیدم کجروی می کردهر دم فکرم از محراب ابرو چون نظر کردم بدیدم غارت دل ها کشیدم خواستم نقشی زنم از نرگس مست وخمارش همچو مستی در خیال خودمی صهبا کشیدم ازخدنگ مژه اش شدنقش تادرخاطــــــــرمن دیــدم اینجا هم هزاران فتنه وغوغا کشیدم دست بردم تا زنم نقشی زلعل انگبینـــــــــش شـــــــــــــکرآسا در خیالم شهدناپیداکشیدم چون زدم برخال هندویش خطی ناگاه دیــدم الله الله دانـــــــــــه ای برصفحه دیبا کشیدم درخیالم چون کشیدم گودی چاه زنــــــخدان بـــــــــــی تامل دامی ازبهردل شیدا کشیدم رنگ صورت چون رقم شد بود ازانوارالهی بــــی کران بد رنگ آنجا گوئیا دریاکشیدم چون رسیدم برگلوشداشک غم ازدیده جاری تاقیامـــــت اشک وخون در گنبدمیناکشیدم قد و قامت بودیارب یاقیامت گشــــــــت برپا بوالعجب قدی از آن دلدار مه سیما کشیدم سرو رادیدم لباس خون ببرمی کـــــردهردم آن زمان چون لاله را در دامن خضرا کشیدم چرخ گردون را کشیدم در غم وماتم نشسته بودجاری سیل خون تاصورت ومعنا کشیدم صبحدم دیدم که شدنقشی خیال انگیز پیــداچون بدیدم نیک عکس از زاده زهراکشیدم زاده زهرا حسین آن سروبستان ولایـــــت درزمیــــــــــــن کربلا بی یاورو تنها کشیدم نقش می زد رنگ حسرت در میان خون و آتش سوگ وماتم بودآن نقشی که در رویا کشیدم زینب از یکسو به غم بنشسته از داغ برادر یک طرف نقشی من از این ماتم عظمی کشیدم یک طرف بادیده گریان و حالی زار و مضطر کودکان بی پناهی رادر آن صحرا کشیدم درمیان خاک و خون بس پیکر بی سر

ولادت حضرت علی علیه السّلام : ازعباس بن عبدالمطلب ویزیدبن قعنب :باعده ای بنی هاشم وعده ای ازعبدالعزی ،در خانه خدانشسته بودیم که حضرت فاطمه بنت اسد مادرحضرت علی علیه السّلام درحالی که آبستن بود به حضرت علی ونه ماهش تمام شده بود،واردشد .پرده کعبه را گرفت ودستهارا به طرف آسمان بلندکردوگفت: خدایا!من ایمان به تودارم وبه آنچه که آمده ازطرف توبرپیامبرانت،وبه تمامی پیامبرانت وهمه کتاب های آسمانی که نازل کرده ای ،وهمانا من تصدیق کننده ی کلام جدم ابراهیم خلیل هستم که اوبناکرده است خانه ات را.پس درخواست می کنم به حق این خانه وکسی که آن را بنا کرده است وبه این فرزندی که درشکم دارم،کسی که بامن حرف می زند وباسخنانش مونس من است ومن یقین دارم که یکی ازنشانه ها وازدلایل توست اینکه برمن ولادتش را آسان کنی. پس هنگامی که فاطمه بنت اسد تکلم کردو بااین دعا خدارا خواند ،دیدیم که دیوارخانه خداشکافته شد وفاطمه داخل خانه خداشد ودیوارخانه خدا ،به هم آمد. پس ما قصدکردیم که درب خانه خدا را بازکنیم تاعده ای اززنان به او کمک کنند.اما نتوانستیم درب خانه خدارا باز کنیم. پس دانستیم که این امری از امرخداهست وفاطمه درخانه خداسه روزباقی ماندواهل مکه دراین مدت درباره او گفتگو می کردند.پس ازسه روزخانه خداازجایی که فاطمه داخل شده بود ،شکافت و فاطمه درحالی که علی علیه السّلام دردستانش بود،خارج شد.اومی گفت: ای مردم: همانا خداوند اختیارکردمرااز خلقش وفضیلت بخشید بربرگزیدگانش ازگذشتگان قبل ازمن وهمانا اختیارکردآسیه دخترمزاحم رابرای اینکه عبادت کرد خدارا پنهانی درجایی که،فرعون دوست نداشت خداعبادت شود مگرازروی اضطرار ومریم دخترعمران راکه آسان کردولادت عیسی را براو پس تکان داد درخت خرمای خشک را دربیابان تااینکه براو